For English, scroll down
Het is al ochtend in Singapore, maar in Nederland nog steeds midden in de nacht. Ik zit naast een man die zijn deken over zich heen heeft zoals kinderen spelen dat ze een spook zijn. Alleen zit deze man stil en maakt geen spookgeluiden. Hij probeert te slapen. Net zoals ik dat even heb geprobeerd.
Ik ben op weg naar Nederland. Ik heb nog 6 uur in het vliegtuig te gaan en ondanks het feit dat ik bij elkaar misschien slechts twee uurtjes heb liggen dutten, voel ik me wakker. Twee uur is ook veel voor mijn doen (in een vliegtuig dan).
Gisteren had ik geen zin om naar Nederland te gaan. Die lange vlucht, de kou, de drukte waarin ik terecht kom van iedereen die me wil zien en kerst en oud en nieuw op de koop toe. Ik wilde liever thuis blijven. In Singapore.
Maar ik besef dat ik wel zin heb om weer even in die vertrouwde omgeving te zijn die ik krap twee jaar geleden thuis noemde. Mijn neefje groeit natuurlijk als kool en zo’n iPad voelt best kil als je een kusje krijgt. Bovendien gaan die pepernoten echt niet door het scherm heen in m’n mond!
Mijn konijn is weduwnaar geworden van het weekend en bovendien is hij vandaag jarig, dus ook hij verdient een extra knuffel. Om nog maar niet te spreken van m’n paard, dat natuurlijk met kop en schouders (letterlijk en figuurlijk) boven de paarden van de RDA uit steekt!
Hoe dan ook, ik ga er het beste van maken en mijn tijd maximaal benutten. In januari kan ik namelijk weer 13 uur uitrusten op mijn reis terug.
It’s morning already in Singapore, while it is still in the middle of the night in the Netherlands. I’m sitting beside a man with his blanket over his head like young children like to do when playing ghost. Only this man is sitting still and doesn’t make spooky sounds. He is trying to sleep. Just like I tried a moment ago.
I’m on my way to the Netherlands. I’ve got another 6 hours in the plane to go and despite the fact that I had maybe hardly two hours of sleep, I feel awake. Two hours is a lot for me (in a plane).
Yesterday I didn’t want to go to the Netherlands. The long flight, the cold, the busyness that I have to face of everybody wanting to see me and then Christmas and new year on top of that. I really wanted to stay at home. In Singapore.
But I realize that I do kind of like going to that place I know so well and which I called home nearly two years ago. My nephew is growing like crazy and an iPad is quite cold when you get a kiss. Besides, these ‘pepernoten’ (Dutch mini cookies) can’t go through the screen into my mouth!
My rabbit has become a widower last weekend and it’s his birthday today, so he really earns some extra cuddling. And there is of course my horse which I will always enjoy more than any other horse at the RDA (no offense).
However, I’m gonna make the best of my time. I’ve got 13 hours to rest when I’m flying back to Singapore in January.
